pencereden kar geliyor...

Yağmurun kara öykündüğü bir gündü. özlediği beyaz yolculuk gelmeliydi, geldi. Bir kadın camdan sokağı seyretti ve talihsizlik kuşunun başında döndüğünü düşündü. Acıyı hissetti sağ ayağında ve biraz metallerden bahsetti kendine. Bir adam uyuyordu, sol kolu uyuşup duruyordu, sinirlerini bozuyor, küçük beyaz bir leke gibi sızıyı içinde tutuyordu. Kadın araladığı perdeyi kapattı.

Bir çocuk yüzüne vuran keskin rüzgara her gün yeniden alışmaya çalışıyordu, gözü kapıda ha açıldı açılacak ve başka bir çocuk kapının kapanma sesini duyacaktı. Biri girecek diğeri çıkacaktı.

Bir kız soluk alırken zorlanıyordu, uğurladığı misafirlerin ardından kendini usulca bıraktığı yatağına. Yeni bir şeyler denediği hayatta kendi cesaretine hayretle bakıyordu. Bir bileğindeki genlerinden bir bilezik, diğer bileğindeki gümüş bir prangayı kıskandı.

Sarı, kıvırcık saçlı o kız rüya görüyordu.
Kömür karası gözlerini yuman o dilber şimdi ne yapıyordu?

Ceren '11aralık2010