kağıda dökülmesin diye içim acıta acıta yürüyecek yolunu zaman. bir şeyler var süpürdüğüm kapıdan dışarı, karnımda ve ellerimde bir yokluk. saçlarım küçük bir çocuk, parmak aralarımda dağlar ve yanıyorlar.
günün en güzel saati, en güzel anıları biriktirmenin vakti.
asma yapraklarına sardığım bir inci oluyor bakışın, sürüklenerek ve ağzımız kapalı, gözlerimiz bir başkasını görmeyi öğrenmemiş daha.
sen yüzünü kaldır topraktan
elinde bir balık var, kollarında yapraklar
kollarında ırmaklar ve çocuklar
kavuşamayan bir ateş yerinde
sırtını acıtan
sar kendini o ateşe
dağlanarak koş
anlatamadığın bir kusur dilinde
ininde bir aşk
at kendini o ateşe
Temmuz'2013Ceren
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder